Een biofilm is een aanslag uit verschillende micro-organismen die uit meerdere lagen bestaat. Er zijn zuurstoftolerante gedeelten aan de oppervlakte en zuurstofarme gedeelten aan de basis van de biofilm.

Alle apparaten voldoen hardwarematig aan de geharmoniseerde CAN-specificatie 2.0 (ISO99-1, ISO99-2). Deze omvat het CAN-protocol (ISO 11898-1) en informatie over de fysische toepassingslaag (physical layer) volgens ISO 11898-2 (high speed CAN tot 1 Mbit/sec) en ISO 11898-3 (low speed CAN tot 125 kBit/sec). Het apparaat voldoet aan CANopen-specificatie CIA-DS401, de basis voor de Europese norm EN50325-4. Er wordt voldaan aan het regelaar-apparaatprofiel CiA-404.

Chloordioxide is een buitengewoon reactief gas dat vanwege zijn instabiliteit niet kan worden opgeslagen maar pas ter plaatse in speciale installaties naar behoefte moet worden geproduceerd.

Chloordioxide kent ten opzichte van het bij de waterdesinfectie veel gebruikte chloor een aantal voordelen. Zo vermindert de desinfecterende kracht niet bij een stijgende pH-waarde maar neemt zelfs verder toe. Chloordioxide blijft lang stabiel in een leidingnet en biedt vele uren tot meerdere dagen microbiologische bescherming van het water. Ammoniak of ammonium, die het effect van een extreme vraag naar chloor hebben, worden niet aangevallen door chloordioxide waardoor het gedoseerde chloordioxide ook volledig voor het ontsmetten kan worden gebruikt. Bij chloordioxide worden geen chloorfenolen gevormd: geurintensieve verbindingen die uit het chloreren van water kunnen voortvloeien. Trihalogeenmethanen (THM), een stofklasse die net als de hoofdvertegenwoordiger chloroform als potentieel kankerverwekkend wordt gezien, ontstaan bij de reactie van chloor met natuurlijke stoffen in water (humuszuren, fulvinezuren enz.). Met chloordioxide als alternatief desinfectiemiddel ontstaan deze verbindingen niet.

Conductieve geleidbaarheidssensoren meten de elektrolytische geleidbaarheid indirect via het ladingtransport tussen twee elektroden die worden ondergedompeld in het te meten medium. De sensortypen met celconstanten k=0,01 en k=0,1 cm-1 zijn vooral geschikt voor het meten van zeer lage elektrolytische geleidbaarheid < 1 µS/cm in zuiver en zeer zuiver water.

De sensortypen met celconstante k=1 cm-1 worden in allerlei soorten water zonder aanslagvormende stoffen tot 20 mS/cm toegepast. De voordelige sensorlijn LF(T) wordt in helder, chemisch onbelast water toegepast.

Berekening van een numerieke mediumwaarde voor een bepaalde periode die overeenkomt met een bepaald aantal meetwaarden. Hoe meer waarden bij de berekening van het debiet van het medium worden betrokken, hoe stabieler de indicatie wordt.

Beschrijft in hoeverre een stof een duurzame werkzame spiegel kan opbouwen en deze onder bepaalde omstandigheden kan houden.

Doseerprofielen zorgen voor een optimaal doseerresultaat door het aan de chemicalie of applicatie aangepast doseergedrag van de doseerpomp.

De pompslag van de verdringer wordt continu geregistreerd en bijgestuurd zodat de slag volgens een vooraf gewenst doseerprofiel wordt uitgevoerd. De pomp kan in normaal bedrijf (schema 1), met geoptimaliseerde persslag (schema 2) of met een geoptimaliseerde zuigslag (schema 3) worden gebruikt. Drie typische doseerprofielen zijn schematisch in een tijdsverloop weergegeven.

In normaal bedrijf is het tijdsverloop voor de zuigslag en de persslag nagenoeg identiek (schema 1). In de modus met geoptimaliseerde persslag (schema 2) wordt de persslag gerekt en wordt de zuigslag zo snel mogelijk uitgevoerd. Deze instelling is bijvoorbeeld geschikt voor toepassingen waarbij optimale mengverhoudingen en zo continu mogelijke bijmenging van chemische hulpstoffen vereist zijn.

In de modus met geoptimaliseerde zuigslag (schema 3) wordt de zuigslag zo lang mogelijk gerekt waardoor een exacte en eenvoudige dosering van viskeuze en uitgassende media mogelijk is. Deze instelling moet ook worden gekozen voor het minimaliseren van de NPSH-waarde.

Een drukhoudventiel heeft de taak om een gedefinieerde stabiele bedrijfsdruk voor een doseerpomp te creëren om het doseervermogen en daarmee de doseerhoeveelheid stabiel te houden. De constante druk ontstaat met behulp van een veerbelast mechanisme in het ventiel. Voor het instellen van de openingsdruk moet een manometer worden gebruikt die zich in de leiding bevindt.

Waterstofhypochloriet (HCIO) is ook onder de naam ECA-water bekend en wordt steeds vaker in de levensmiddelen- en drankenindustrie als desinfectiemiddel toegepast. Het is een kleurloos, slechts licht dissociërend zuur met een chloorkalkachtige geur. Het heeft een blekend en oxiderend effect en is uitermate geschikt als desinfecterend middel.

Met de Eco!Mode kan de circulatiecapaciteit verlaagd worden wanneer de DIN-hygiëneparameters pH-waarde, redox, vrij chloor en gebonden chloor binnen de toegestane grenzen liggen.

Hiervoor is een circulatiepomp met frequentieomvormer met analoge ingang noodzakelijk.

De verlaging kan afhankelijk van de betreffende DIN-hygiëneparameters, de tijd en de vrijgave via een op afstand bestuurbare ingang worden geactiveerd. Ook een combinatie van de criteria is mogelijk. Wanneer niet langer aan de DIN-hygiëneparameters wordt voldaan, wordt de circulatiecapaciteit weer opgevoerd naar de nominale capaciteit.

De verlaging van de pompcapaciteit bespaart energie en reduceert de CO₂-uitstoot.

Daarnaast kan de chloordosering bij het bereiken van een instelbaar redoxpotentiaal, bijv. 780 mV, dat een goede desinfecterende kracht van het water signaleert, stapsgewijs of in één stap worden verlaagd. Wanneer niet langer aan de DIN-hygiëneparameters wordt voldaan, wordt de chloordosering weer opgevoerd naar de gewenste waarde.

Bij de elektrolyse worden ter plekke op basis van zout water met behulp van elektrische stroom chloor en natronloog geproduceerd.

Bij de open elektrolyse of elektrolyse met tubuluscellen vindt de elektrochemische reactie in een doorstroomkamer plaats, waarbij het vers aangemaakte actieve chloor meteen met de natronloog naar natriumhypochloriet wordt omgezet. Als zoutoplossing wordt een verzadigde sole gebruikt die in een aparte zoutoplostank wordt aangemaakt op basis van zout van een gedefinieerde kwaliteit.

Bij de membraanelektrolyse vindt de elektrochemische reactie in twee door een membraan van elkaar gescheiden elektrodekamers plaats, waardoor het ontstaan van het vers aangemaakte actieve chloor en van de natronloog ruimtelijk van elkaar wordt gescheiden.

Ortho- en polyfosfaat voorkomt kalkafzetting en corrosie in hard water tot max. ca. 20 CH (carbonaathardheid). Daarbij worden de voor kalkafzettingen verantwoordelijke hardheidveroorzakers zoals calcium- en magnesiumionen gestabiliseerd, d.w.z. deze ionen blijven in het water opgelost en zetten zich niet aan de binnenkant van de buizen als kalk af. Dit voorkomt dat de buizen dichtgroeien of dat kalkafzettingen het rendement van verwarmingsspiralen verlagen. Er wordt een dunne, robuuste beschermlaag opgebouwd.

Mono-, di-, trichlooramine. Het meetresultaat van het type CLE (vrij chloor) wordt van het meetresultaat van het type CTE (totaal chloor) afgetrokken. Referentiemethode: DPD4 min DPD1

Hydrazine wordt als corrosieremmer in water- en stoomsystemen toegepast. Omdat hydrazine snel verdampt en kankerverwekkend is, moet het aan een speciale behandeling worden onderworpen. Bovendien moeten extra doseersystemen worden toegepast.

Bij een membraanbreuk dringt het doseermedium tussen de membraanlagen en activeert daarmee via het sensorbereik een mechanische indicatie/een alarm. Dit concept garandeert een betrouwbare dosering, ook bij kritieke bedrijfstoestanden.

Membraanfiltratie is bij de waterbehandeling de uitgewezen techniek voor het verwijderen van deeltjes en zouten bij de laagst mogelijke bedrijfskosten.

De membraanfiltratie is een fysisch proces voor het scheiden van stoffen met semipermeabele membranen. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen vier procestypen, afhankelijk van de grootte van de deeltjes/moleculen die moeten worden verwijderd:

• Microfiltratie
• Ultrafiltratie
• Nanofiltratie
• Omgekeerde osmose

Het multifunctieventiel bouwt een gespecificeerde tegendruk bij de dosering op, ter voorkoming van vrije uitloop. Deze functie kan handmatig worden opgeheven. Functies:

• Zorgt voor een gespecificeerde tegendruk bij de dosering, ter voorkoming van vrije uitloop.
• Voorkomt het hevelen uit de voorraadtank bij onderdruk op de doseerlocatie.

De nanofiltratie berust op hetzelfde principe als de omgekeerde osmose. Het verschil: de scheidingsgrens ligt iets lager. Dat betekent dat bij dit type membraanfiltratie aanzienlijk minder in het water opgeloste ionen worden tegengehouden dan bij de omgekeerde osmose. Dit bespaart uiteindelijk bedrijfskosten.

De typische zoutafscheidingsgraad is ca. 80 – 90%. Hierbij worden polyvalente ionen (bijv. Ca, Mg) beter tegengehouden dan monovalente (bijv. Na, K) zodat nanofiltratie-installaties vaak ook als alternatief voor de traditionele ontharding worden gebruikt.

NPSH (Net Positive Suction Head) is een begrip uit de VS en betekent – vrij vertaald – minimale toevoerhoogte boven verzadigingsdruk. Nach DIN EN ISO 12723 lautet der entsprechende deutsche Ausdruck Haltedruckhöhe. NPSH wordt in meter (m) uitgedrukt.

De omgekeerde osmose is een deelgebied van de membraanfiltratie. Ze is daarbij het proces met de hoogste scheidingsgrens en vormt de omkering van het natuurlijke osmoseproces. Omgekeerde osmose wordt daarom gebruikt voor de ontzilting van waterige oplossingen. Bij het gebruik van geschikte membranen met een hoge capaciteit is het tegenwoordig mogelijk om meer dan 99% van alle zouten uit een waterige oplossing te verwijderen.

OPC staat voor Openness, Productivity, Collaboration (vroeger OLE for Process Control) en is de naam van een uniforme en fabrikantonafhankelijke software-interface. OPC Data Access (OPC DA) is gebaseerd op de Windows-technologieën COM (Component Object Model) en DCOM (Distributed Component Object Model). OPC XML is echter gebaseerd op de internetstandaarden XML, SOAP en HTTP.

OPC wordt toegepast waar sensoren, regelaars en besturingen van verschillende fabrikanten één gezamenlijk, flexibel netwerk vormen.

De meetgrootheid "Opgeloste zuurstof" geeft de hoeveelheid van de gasvormige, in waterige fase fysisch opgeloste zuurstof in mg/l (ppm) aan.

De "Opgeloste zuurstof" is daarmee de belangrijkste parameter voor de beoordeling van de kwaliteit van (oppervlakte-)water dat voor het kweken van nuttige dieren geconditioneerd moet worden met toegevoegde zuurstof. Daarnaast wordt opgeloste zuurstof gebruikt voor de sturing van processen in zuiveringsinstallaties en waterleidingbedrijven.

De pomp wordt bij overschrijding van een gedefinieerd tolerantiebereik elektronisch uitgeschakeld. De overbelastingsuitschakeling dient ter bescherming van de pomp, waardoor maximale investeringszekerheid gewaarborgd is.

Bij de productie en het gebruik van ozon ontstaan aanzienlijk minder vervuilende bijproducten dan bij andere vergelijkbare oxidatie- en desinfectiemiddelen. Als uitermate reactief gas wordt ozon ter plekke in speciale generatoren uit zuurstof geproduceerd en direct zonder tussenopslag aan het water toegevoegd. Vanwege zijn hoge reactiviteit valt ozon in het water met een halfwaardetijd van enkele minuten weer in zuurstof uiteen. Alle componenten van een ozonbehandelingssysteem moeten daarom perfect op elkaar en op de beoogde toepassing zijn afgestemd zodat een optimale verhouding tussen ozonproductie en effect wordt bereikt.

Perazijnzuur wordt met name in de levensmiddelen- en drankenindustrie als desinfectiemiddel toegepast maar ook op de gebieden cosmetica, farmacie en geneeskunde. De continu meting en regeling van het perazijnzuur wordt noodzakelijk wanneer hoge eisen aan desinfectie en kwaliteitsbewaking worden gesteld.

De pH-waarde is een maat voor het zure of basische karakter van een waterige oplossing. Neutrale vloeistoffen, bijvoorbeeld water, hebben een pH-waarde van ca. 7. Hoe lager de waarde, hoe zuurder de vloeistof. Bij stijgende pH-waarde (>7) wordt de vloeistof steeds basischer.

Polyelektrolyten worden als vlokhulpmiddel overal toegepast waar colloïde vaste stoffen op rendabele wijze moeten worden afgescheiden uit vloeistoffen.

Om de slaglengte van een motordoseerpomp afhankelijk van een 0/4-20 mA signaal automatisch te verstellen, wordt een zogeheten regelaandrijving gebruikt. 0/4 mA komt overeen met 0% slaglengte, 20 mA komt overeen met 100% slaglengte. De positiefeedback aan de pomp wordt via een variabele weerstand gegeven.

Silicaat dient als corrosiebescherming ter voorkoming van roest ('bruin water' in verzinkte leidingsystemen) en putcorrosie (ultrafijne gaatjes in de pijpleiding). Het toepassingsgebied zijn zachte, agressieve watersoorten met een hoog percentage agressief koolzuur. Het silicaat veroorzaakt een verhoging van de pH-waarde in de richting van het kalk-koolzuur-evenwicht. Bij de hydrolyse ontstaat een kiezelzuurgel dat een dunne beschermlaag in het leidingsysteem en de onderdelen vormt en zo corrosie voorkomt.

Het verpompen van het doseermedium gebeurt door het samenknijpen van de slang met de rotor in stromingsrichting. Hierbij zijn geen ventielen noodzakelijk. Abrasieve, viskeuze en uitgassende media worden hierdoor ontzien bij het verpompen.

Met behulp van een stelaandrijving wordt de instelas van de slaglengte-instelling van een motordoseerpomp automatisch bewogen. Zo kan de slaglengte en daarmee het slagvolume worden aangepast. De stelpositie wordt niet automatisch naar de pomp teruggekoppeld.

Aan (iso-)cyaanzuur/isocyanuraat gebonden chloor en het daaruit ontstaande vrije (werkzame) chloor. Aanbevolen sensor: type CGE, referentiemethode DPD1.

Som van vrij en gebonden chloor. Aanbevolen sensor: type CTE, referentiemethode DPD4.

Ultrafiltratie is een membraanproces dat steeds vaker bij de waterbehandeling wordt toegepast voor het afscheiden van ongewenste waterbestanddelen. Parasieten, bacteriën, virussen en hoogmoleculaire organische stoffen worden net als andere deeltjes tegengehouden.

Ultrafiltratie heeft een uitermate veelzijdig toepassingsgebied en kan voor de meest uiteenlopende watersoorten worden gebruikt.

Het spectrum reikt van drinkwater, rivierwater, proceswater en zwembadwater tot zeewater en afvalwater.

Bij de UV-desinfectie wordt het te desinfecteren water met ultraviolet licht bestraald; hierdoor is dit een puur fysisch en chemievrij proces voor de waterdesinfectie.

Met name de UV-C-straling met een golflengte van 240 tot 280 nm bestrijdt direct het DNA dat voor de kiemen van levensbelang is. De straling brengt een fotochemische reactie teweeg en vernietigt de erfelijke informatie in de DNA. De kiem verliest zijn voortplantingsmogelijkheid en wordt gedood. Zelfs tegen chemische desinfectiemiddelen uiterst bestendige parasieten zoals cryptosporidia of giardia worden efficiënt gereduceerd.

De bedieningseenheid (Human Machine Interface) kan direct worden bevestigd aan de doseerpomp of aan de muur naast de pomp. Dit biedt de exploitant talrijke mogelijkheden voor de toegankelijke en gebruiksvriendelijke integratie van een doseerinstallatie in het systeem. Bovendien biedt de verwijderbare bedieningseenheid een extra bescherming tegen onbevoegd bedienen van de doseerpomp, resp. tegen het wijzigen van de pompinstellingen. De bedieningseenheid kan bijv. binnen projecttoepassingen volledig worden verwijderd.

Met vijf programmaknoppen kunnen de verschillende functies van de doseerpomp eenvoudig worden gekozen en ingesteld. Een verlicht LCD-display geeft informatie over de betreffende bedrijfstoestand. Op de bedieningseenheid en bij de regeleenheid geven leds de pompfuncties, resp. de pomptoestand aan.

Wanneer een doseerpomp geïnstalleerd is, moet bij de heersende bedrijfsomstandigheden, met name een bepaalde constante bedrijfsdruk, de capaciteit in liter per uur worden berekend. Hiervoor worden zogeheten kalibratievaten met een gedefinieerd volume gevuld dat vervolgens verpompt wordt. Het per tijdseenheid verpompte volume wordt in de capaciteit per uur omgerekend. Voorbeeld: Een pomp heeft bij 80% slaglengte en 100 slagen per minuut binnen 1 minuut 50 ml verpompt. Hiermee heeft deze pomp een capaciteit per uur van 50 ml x 60 min = 3000 ml/h = 3 l/h.

Cl2, HOCl (waterstofhypochloriet), OCl- (hypochloriet). Aanbevolen sensoren: types CLE, CLO, CLB en CBR. Referentiemethode: DPD1.

Waterstofperoxide vormt met name vanwege zijn volledige biologische afbreekbaarheid een vaak toegepast desinfectie- en oxidatiemiddel in de waterbehandeling en productie:

• Chemisch bleken in de hout-, papier-, textiel- en mineraalindustrie
• Organische synthese in de chemische, farmaceutische en cosmetische industrie
• Oxidatie van drinkwater, percolatiewater, belast grondwater
• Desinfectie van koel-, proces- en productiewater in de farmaceutische industrie, in de voedingsmiddelen- en drankindustrie en in zwembaden
• Ontgeuring (gaswassers) in gemeentelijke en industriële zuiveringsinstallaties
• Ontchloren in chemische processen

Een webserver is een software-applicatie die door de DULCOMARIN® II wordt uitgevoerd.

De webserver stuurt websites met informatie over de meting, regeling, sensorkalibratie en regelaarconfiguratie naar een pc met webbrowser (bijv. Microsoft® Internet Explorer).

Met de webserver is een gemakkelijke visualisatie van de DULCOMARIN® II mogelijk zonder dat op de pc een speciale visualisatiesoftware geïnstalleerd moet zijn. De webserver is onafhankelijk van het besturingssysteem van de pc.